مارگریت به ساعتش نگاه کرد و گفت: «چقدر راه دوره! من فکر می‌کردم خیلی به شیراز نزدیک باشیم. فکر کنم کار بدی کردیم مایکل رو جا گذاشتیم. حالا طفلکی حوصله‌ش تو هتل سر می‌ره.»
رهام خندۀ تلخی کرد و گفت: «جا نذاشتیم، شما دستور فرمودین کسی دنبالمون نیاد وگرنه من اهل جا گذاشتن رفیقم نبودم.»
«تو می‌خواستی اون دو تا خل و چل عجیب غریب رو هم بیاری.»
«حالا که همه رو جا گذاشتیم دیگه. نگران دک
مطالعه‌ی این پارت حدودا ۱۲ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۵۸۶ روز پیش تقدیم شما شده است.
برای عضویت 80 هزار سکه نیازه.
در حال بارگزاری اطلاعات حساب شما هستیم
لطفا صبر کنید...
نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً میتوانید بنویسید:
در حال بررسی وضعیت حساب...
لطفا صبر کنید...
Kosar
0سلام عزیزم رمانتون عالیه کاش عکس پرستو و جین رو هم میزاشتین